आ शर्म॒ पर्व᳚ताना॒मोतापां वृ᳚णीमहे ।
द्यावा᳚क्षामा॒रे अ॒स्मद्रप᳚स्कृतम् ॥
द्यावा᳚क्षामा॒रे अ॒स्मद्रप᳚स्कृतम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
आ । शर्म᳚ । पर्व᳚तानाम् । आ । उ॒त । अ॒पाम् । वृ॒णी॒म॒हे॒ ।
द्यावा᳚क्षामा । आ॒रे । अ॒स्मत् । रपः᳚ । कृ॒त॒म् ॥
द्यावा᳚क्षामा । आ॒रे । अ॒स्मत् । रपः᳚ । कृ॒त॒म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
पर्वतानां मेघानां गिरीणां वा संबंधि शर्म सुखं वयं आवृणीमहे आभिमुख्येन संभजामहे । उतापिच अपामुदकानां च हे द्यावाक्षामा द्यावा- पृथिव्यौ अस्मदारे अस्मत्तोविप्रकृष्टेदेशे रपः पापं कृतं कुरुतं अस्मत्तोवियोजयतमित्यर्थः ॥ १६ ॥