शोचा᳚ शोचिष्ठ दीदि॒हि वि॒शे मयो॒ रास्व᳚ स्तो॒त्रे म॒हा{4} अ᳚सि ।
दे॒वानां॒ शर्म॒न्मम᳚ सन्तु सू॒रयः᳚ शत्रू॒षाहः᳚ स्व॒ग्नयः᳚ ॥
दे॒वानां॒ शर्म॒न्मम᳚ सन्तु सू॒रयः᳚ शत्रू॒षाहः᳚ स्व॒ग्नयः᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
शोच᳚ । शो॒चि॒ष्ठ॒ । दी॒दि॒हि । वि॒शे । मयः᳚ । रास्व᳚ । स्तो॒त्रे । म॒हान् । अ॒सि॒ ।
दे॒वाना᳚म् । शर्म᳚न् । मम᳚ । स॒न्तु॒ । सू॒रयः᳚ । श॒त्रु॒॑सहः᳚ । सु॒॑अ॒ग्नयः᳚ ॥
दे॒वाना᳚म् । शर्म᳚न् । मम᳚ । स॒न्तु॒ । सू॒रयः᳚ । श॒त्रु॒॑सहः᳚ । सु॒॑अ॒ग्नयः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे शोचिष्ठ अतिशयेन शोचयितरग्ने शोच दीप्यस्व । दीदिहि दीपयास्मान । विशे प्रजायै स्तोत्रे मयः सुखं रास्व देहि । त्वं महानसि त्वं देवानां संबन्धिनि शर्मन् शर्मणि सुखे मम सूरयः स्तोतारो मेधाविनोस्माकं पुत्रादयोवा सन्तु भवन्तु । शत्रूषाहः शत्रूणामभिभवितारः स्वग्नयः शोभना- ग्नयश्च सन्तु ॥ ६ ॥