उद्घेद॒भि श्रु॒ताम᳚घं वृष॒भं नर्या᳚पसम् ।
अस्ता᳚रमेषि सूर्य ॥
अस्ता᳚रमेषि सूर्य ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उत् । घ॒ । इत् । अ॒भि । श्रु॒त॑म᳚घम् । वृ॒ष॒भम् । नर्य᳚॑अपसम् ।
अस्ता᳚रम् । ए॒षि॒ । सू॒र्य॒ ॥
अस्ता᳚रम् । ए॒षि॒ । सू॒र्य॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
सुकक्ष इन्द्रगुणानाह-हे सूर्य द्वादशसु भानुषु इन्द्रोपि सूर्यात्मना पठितः तस्मात्सूर्यात्मक सुवीर्य हे इन्द्र श्रुतमघं सर्वदा देयत्वेन विख्यातधनं अतएव वृषभं याचमानानां धनस्य वर्षितारं नर्यापसं नरहितं नर्यं नरहितकर्माणं अस्तारं दानशौंडं औदार्यवन्तं एतादृशानुभावं अभितः उदेषि । इदवधारणे । त्वमेव तस्ययज्ञे सूर्यात्मना उद्गतोसि । घेति प्रसिद्धौ ॥ १ ॥