स न॒ इन्द्र᳚ः शि॒वः सखाश्वा᳚व॒द्गोम॒द्यव᳚मत् ।
उ॒रुधा᳚रेव दोहते ॥
उ॒रुधा᳚रेव दोहते ॥
पदपाठः (Word-by-word)
सः । नः॒ । इन्द्रः᳚ । शि॒वः । सखा᳚ । अश्व᳚॑वत् । गो॑म᳚त् । यव᳚॑मत् ।
उ॒रुधा᳚रा॑इव । दो॒ह॒ते॒ ॥
उ॒रुधा᳚रा॑इव । दो॒ह॒ते॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
सपूर्वोक्तलक्षणः शिवः कल्याणतमः सखा यष्टृयष्टव्यस्तोतृस्तुत्यलक्षणेन संबन्धेनास्माकं मित्रभूतः एतादृशइन्द्रः अश्ववत् अश्वयुक्तं गोमत् पश्वा- दिसहितं यवमत् । अयवादिभ्यइति व प्रतिषेधान्मतुपो वत्वाभावः । यवइति धान्यविशेषः धान्ययुक्तं धनं नोस्मभ्यं दोहते । दोग्धु ददातु । दृष्टान्तः-उरुधारेव दोहनकाले प्रभूतपयोधारा यद्वा बहूनां पोषयित्री गौः यथा वत्सस्य पयोदोग्धि तथा प्रभूतं धनमस्माकं दोग्धु ददातु । दुहेर्लेट्यडागमः ॥ ३ ॥