ए॒ते स्तोमा᳚ न॒रां नृ᳚तम॒ तुभ्य᳚मस्म॒द्र्य᳚ञ्चो॒ दद᳚तो म॒घानि᳚ ।
तेषा᳚मिन्द्र वृत्र॒हत्ये᳚ शि॒वो भू॒ः सखा᳚ च॒ शूरो᳚॑वि॒ता च᳚ नृ॒णाम् ॥
तेषा᳚मिन्द्र वृत्र॒हत्ये᳚ शि॒वो भू॒ः सखा᳚ च॒ शूरो᳚॑वि॒ता च᳚ नृ॒णाम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ए॒ते । स्तोमाः᳚ । न॒राम् । नृ॒॑त॒म॒ । तुभ्य᳚म् । अ॒स्म॒द्र्य᳚ञ्चः । दद᳚तः । म॒घानि᳚ ।
तेषा᳚म् । इ॒न्द्र॒ । वृ॒त्र॒॑हत्ये᳚ । शि॒वः । भूः॒ । सखा᳚ । च॒ । शूरः᳚ । अ॒वि॒ता । च॒ । नृ॒णाम् ॥
तेषा᳚म् । इ॒न्द्र॒ । वृ॒त्र॒॑हत्ये᳚ । शि॒वः । भूः॒ । सखा᳚ । च॒ । शूरः᳚ । अ॒वि॒ता । च॒ । नृ॒णाम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे नृतम नेतृतमेन्द्र तुभ्यं नरां नेतॄणां यएते स्तोमाः संघाः मघानि मंहनीयानि हवींषि ददतो ददन्तः अस्मद्भंचोस्मदभिमुखाः अभूवन्नि- तिशेषः । तेषां नॄणां वृत्रहत्ये संग्रामे शिवः कल्याणकृत् भूः भव । सखाच भूः । शूरः वीरःसन् अविता रक्षिता च भूः ॥ १० ॥