त्वं धृ᳚ष्णो धृष॒ता वी॒तह᳚व्यं॒ प्रावो॒ विश्वा᳚भिरू॒तिभि᳚ः सु॒दास᳚म् ।
प्र पौरु᳚कुत्सिं त्र॒सद᳚स्युमाव॒ः क्षेत्र᳚साता वृत्र॒हत्ये᳚षु पू॒रुम् ॥
प्र पौरु᳚कुत्सिं त्र॒सद᳚स्युमाव॒ः क्षेत्र᳚साता वृत्र॒हत्ये᳚षु पू॒रुम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वम् । धृ॒ष्णो॒ इति᳚ । धृ॒ष॒ता । वी॒त॑ह᳚व्यम् । प्र । आ॒वः॒ । विश्वा᳚भिः । ऊ॒ति॑भिः᳚ । सु॒॑दास᳚म् ।
प्र । पौरु᳚॑कुत्सिम् । त्र॒सद᳚स्युम् । आ॒वः॒ । क्षेत्र᳚॑साता । वृ॒त्र॒॑हत्ये᳚षु । पू॒रुम् ॥
प्र । पौरु᳚॑कुत्सिम् । त्र॒सद᳚स्युम् । आ॒वः॒ । क्षेत्र᳚॑साता । वृ॒त्र॒॑हत्ये᳚षु । पू॒रुम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे धृष्णो शत्रूणांधर्षकेन्द्र धृषता धर्षकेण वज्रेण बलेन वा वीतहव्यं दत्तहविष्कं प्रजनितहविष्कंवा सुदासंराजानं विश्वाभिः सर्वाभिः ऊ- तिभीरक्षाभिः प्रावः प्रकर्षेणारक्षः किंच वृत्रहत्येषु युद्धेषु क्षेत्रसातौ क्षेत्रस्य भूमेर्भजने निमित्ते पौरुकुत्सिं पुरुकुत्सस्यापत्यं वसदस्युं पूरुं च प्रावः ॥ ३ ॥