त्वं ह॒ त्यदि᳚न्द्र॒ कुत्स᳚माव॒ः शुश्रू᳚षमाणस्त॒न्वा᳚ सम॒र्ये ।
दासं॒ यच्छुष्णं॒ कुय᳚वं॒ न्य᳚स्मा॒ अर᳚न्धय आर्जुने॒याय॒ शिक्ष᳚न् ॥
दासं॒ यच्छुष्णं॒ कुय᳚वं॒ न्य᳚स्मा॒ अर᳚न्धय आर्जुने॒याय॒ शिक्ष᳚न् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वम् । ह॒ । त्यत् । इ॒न्द्र॒ । कुत्स᳚म् । आ॒वः॒ । शुश्रू᳚षमाणः । त॒न्वा᳚ । स॒॑म॒र्ये ।
दास᳚म् । यत् । शुष्ण᳚म् । कुय᳚वम् । नि । अ॒स्मै॒ । अर᳚न्धयः । आ॒र्जु॒ने॒याय᳚ । शिक्ष᳚न् ॥
दास᳚म् । यत् । शुष्ण᳚म् । कुय᳚वम् । नि । अ॒स्मै॒ । अर᳚न्धयः । आ॒र्जु॒ने॒याय᳚ । शिक्ष᳚न् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र त्वं ह त्वं खलु त्यत् तदा तन्वा शरीरेण शुश्रूषमाणः उपचरन् समर्ये मर्यैर्मर्त्यैः योद्धृभिः सहिते युद्धे कुत्समावः अरक्षः कदेत्यत्रा- ह यद्यदा आर्जुनेयाय अर्जुन्याः पुत्रायास्मै कुत्साय शिक्षन् धनं प्रयच्छन् दासं दासनामकमसुरं शुष्णं च कुयवं च न्यरन्धयः नितरां वशमानयः ॥ २ ॥