नू इ᳚न्द्र शूर॒ स्तव᳚मान ऊ॒ती ब्रह्म᳚जूतस्त॒न्वा᳚ वावृधस्व ।
उप᳚ नो॒ वाजा᳚न्मिमी॒ह्युप॒ स्तीन्यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
उप᳚ नो॒ वाजा᳚न्मिमी॒ह्युप॒ स्तीन्यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
नु । इ॒न्द्र॒ । शू॒र॒ । स्तव᳚मानः । ऊ॒ती । ब्रह्म᳚॑जूतः । त॒न्वा᳚ । व॒वृ॒ध॒स्व॒ ।
उप᳚ । नः॒ । वाजा᳚न् । मि॒मी॒हि॒ । उप᳚ । स्तीन् । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
उप᳚ । नः॒ । वाजा᳚न् । मि॒मी॒हि॒ । उप᳚ । स्तीन् । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे शूरेन्द्र नु अद्य स्तवमानः स्तूयमानः ब्रह्मजूतो ब्रह्मणा स्तोत्रेण प्रेरितः तन्वा शरीरेण ववृधस्व अपि च नोस्मभ्यं वाजानन्नान् उपमि- मीहि प्रयच्छेत्यर्थः । स्तीन् गृहांश्चोपमिमीहि । स्पष्टमन्यत् ॥ ११ ॥
इति श्रीमद्राजाधिराजपरमेश्वरवैदिकमार्गप्रवर्तक श्रीवीरबुक्कभूपालसाम्राज्यधुरंधरेण सायणाचार्येण विरचिते माधवीये वेदार्थ- प्रकाशेऋक्संहिताभाष्ये पञ्चमाष्टके द्वितीयोध्यायः समाप्तः ॥ २ ॥