तमिद्दो॒षा तमु॒षसि॒ यवि᳚ष्ठम॒ग्निमत्यं॒ न म᳚र्जयन्त॒ नरः᳚ ।
नि॒शिशा᳚ना॒ अति᳚थिमस्य॒ योनौ᳚ दी॒दाय᳚ शो॒चिराहु᳚तस्य॒ वृष्ण᳚ः ॥
नि॒शिशा᳚ना॒ अति᳚थिमस्य॒ योनौ᳚ दी॒दाय᳚ शो॒चिराहु᳚तस्य॒ वृष्ण᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
तम् । इत् । दो॒षा । तम् । उ॒षसि᳚ । यवि᳚ष्ठम् । अ॒ग्निम् । अत्य᳚म् । न । म॒र्ज॒य॒न्त॒ । नरः᳚ ।
नि॒॑शिशा᳚नाः । अति᳚थिम् । अ॒स्य॒ । योनौ᳚ । दी॒दाय᳚ । शो॒चिः । आ॑हु᳚तस्य । वृष्णः᳚ ॥
नि॒॑शिशा᳚नाः । अति᳚थिम् । अ॒स्य॒ । योनौ᳚ । दी॒दाय᳚ । शो॒चिः । आ॑हु᳚तस्य । वृष्णः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
यविष्ठं युवतमं अतिथिं अतिथिवत्पूज्यं तमित् तमेवाग्निं दोषा दोषायां रात्रौउषसि वासरेपि तमेवास्याग्नेर्योनौ स्थाने आवहनीयायतने धिष्ण्ये वा निशिशानाः दीपयन्तो नरो मनुष्याः अत्यं सततगमनयुक्तं वोढारमश्वमिव मर्जयन्त परिचरन्ति । आहूतस्य च वृष्णः कामानां वर्षितुरग्नेस्तस्य शोचिर्ज्वाला दीदाय दीप्यते ॥ ५ ॥