वृका᳚य चि॒ज्जस᳚मानाय शक्तमु॒त श्रु᳚तं श॒यवे᳚ हू॒यमा᳚ना ।
याव॒घ्न्यामपि᳚न्वतम॒पो न स्त॒र्यं᳚ चिच्छ॒क्त्य᳚श्विना॒ शची᳚भिः ॥
याव॒घ्न्यामपि᳚न्वतम॒पो न स्त॒र्यं᳚ चिच्छ॒क्त्य᳚श्विना॒ शची᳚भिः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
वृका᳚य । चि॒त् । जस᳚मानाय । श॒क्त॒म् । उ॒त । श्रु॒त॒म् । श॒यवे᳚ । हू॒यमा᳚ना ।
यौ । अ॒घ्न्याम् । अपि᳚न्वतम् । अ॒पः । न । स्त॒र्य᳚म् । चि॒त् । श॒क्ती । अ॒श्वि॒ना॒ । शची᳚भिः ॥
यौ । अ॒घ्न्याम् । अपि᳚न्वतम् । अ॒पः । न । स्त॒र्य᳚म् । चि॒त् । श॒क्ती । अ॒श्वि॒ना॒ । शची᳚भिः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
वृकाय धनादात्रे अभिलषतइत्यर्थः चिदितिपूरणः अथवा परेभ्योधनानि प्रयच्छते यद्वा वृकाय वृकवद्धिंसकाय एतन्नामकाय जसमानाय कर्मभिरुपक्षीयमाणाय ऋषये शक्तं अभिमतं धनं अदत्तं शकेर्दानार्थस्य लुङ्येतद्रूपं अडभावश्छान्दसः । उतापिच शयवे एतन्नामकाय ऋषये हूयमाना हूयमानौ युवां श्रुतं अशृणुतम् यौ युवांअघ्न्यां गां अपिन्वतं अपूरयतं क्षीरेण अपोन अद्भिरिव नदीं तां यथोदकेन पूरयतस्तद्वत् कीदृशीमघ्न्यां स्तर्थं चित् स्तरीमपि निवृत्तप्रसवां वृद्धामपि शक्ती शक्त्या सामर्थ्येन दोहनलक्षणेन युक्तां कृत्वा शची- भिर्युष्मदीयैः कर्मभिः हॆ अश्विनाविति । शयवॆचिन्नासत्याशचीभिर्जसुरयॆस्तर्यंपिप्यथुर्गामित्यादित्द्युक्तम् ॥ ८ ॥