बृह᳚स्पते यु॒वमिन्द्र᳚श्च॒ वस्वो᳚ दि॒व्यस्ये᳚शाथे उ॒त पार्थि᳚वस्य ।
ध॒त्तं र॒यिं स्तु᳚व॒ते की॒रये᳚ चिद्यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
ध॒त्तं र॒यिं स्तु᳚व॒ते की॒रये᳚ चिद्यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
बृह᳚स्पते । यु॒वम् । इन्द्रः᳚ । च॒ । वस्वः᳚ । दि॒व्यस्य᳚ । ई॒शा॒थे॒ इति᳚ । उ॒त । पार्थि᳚वस्य ।
ध॒त्तम् । र॒यिम् । स्तु॒व॒ते । की॒रये᳚ । चि॒त् । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
ध॒त्तम् । र॒यिम् । स्तु॒व॒ते । की॒रये᳚ । चि॒त् । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हेबृहस्पते त्वञ्च इन्द्रश्च युवं युवां दिव्यस्य दिविभवस्य वस्वोवसुनोधनस्य उतापि च पार्थिवस्य पृथिव्यां भवस्य धनस्य ईशाथे अतः कारणात् स्तुवते स्तोत्रं कुर्वते कीरये स्तोतृनामैतत् स्तोत्रे रयिं धनं धत्तं दत्तं चिदिति पूरणः अन्यद्गतम् ॥ १० ॥
अध्वर्यवइति सप्तर्चं दशमं सूक्तं वसिष्ठस्यार्षं त्रैष्टुभमैन्द्रं सप्तस्यैन्द्राबार्हस्पत्या तथाचानुक्रान्तम्-अध्वर्यवः सप्तोक्तदेवतान्त्येति । पूर्व- सूक्तेनसहोक्तोविनियोगः ।