येना᳚ समु॒द्रमसृ᳚जो म॒हीर॒पस्तदि᳚न्द्र॒ वृष्णि᳚ ते॒ शवः᳚ ।
स॒द्यः सो अ᳚स्य महि॒मा न सं॒नशे॒ यं क्षो॒णीर᳚नुचक्र॒दे ॥
स॒द्यः सो अ᳚स्य महि॒मा न सं॒नशे॒ यं क्षो॒णीर᳚नुचक्र॒दे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
येन᳚ । स॒मु॒द्रम् । असृ᳚जः । म॒हीः । अ॒पः । तत् । इ॒न्द्र॒ । वृष्णि᳚ । ते॒ । शवः᳚ ।
स॒द्यः । सः । अ॒स्य॒ । म॒हि॒मा । न । स॒म्॑नशे᳚ । यम् । क्षो॒णीः । अ॒नु॒॑च॒क्र॒दे ॥
स॒द्यः । सः । अ॒स्य॒ । म॒हि॒मा । न । स॒म्॑नशे᳚ । यम् । क्षो॒णीः । अ॒नु॒॑च॒क्र॒दे ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र येनात्मीयेनबलेन समुद्रं अव्धिं प्रति महीर्महतीः अपउदकानिअसृजः व्यसृजः महान्समुद्रोयावद्भिर्जलैः पूर्यते तावन्ति जलानि पुरा त्वं सृष्टवानित्यर्थः । ते त्वदीयं तच्छवोबलं वृष्णि वर्षकं अभीष्टफलदमित्यर्थः अस्येन्द्रस्य महिमा न संनशे न सम्यग्व्यापनीयः परैरप्रधृष्यइत्यर्थः । नशेः कृत्यार्थेकेन्प्रत्ययः । यं महिमानं क्षोणीः क्षोणी पृथिवी अनुचक्रदे अनुगच्छति क्रदिरत्रगत्यर्थः यदधीनावर्त- तइत्यर्थः ॥ १० ॥