कन्नव्यो᳚ अत॒सीनां᳚ तु॒रो गृ᳚णीत॒ मर्त्य᳚ः ।
न॒ही न्व᳚स्य महि॒मान᳚मिन्द्रि॒यं स्व᳚र्गृ॒णन्त᳚ आन॒शुः ॥
न॒ही न्व᳚स्य महि॒मान᳚मिन्द्रि॒यं स्व᳚र्गृ॒णन्त᳚ आन॒शुः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
कत् । नव्यः᳚ । अ॒त॒सीना᳚म् । तु॒रः । गृ॒णी॒त॒ । मर्त्यः᳚ ।
न॒हि । नु । अ॒स्य॒ । म॒हि॒मान᳚म् । इ॒न्द्रि॒यम् । स्वः᳚ । गृ॒णन्तः᳚ । आ॒न॒शुः ॥
न॒हि । नु । अ॒स्य॒ । म॒हि॒मान᳚म् । इ॒न्द्रि॒यम् । स्वः᳚ । गृ॒णन्तः᳚ । आ॒न॒शुः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अतसीनां अतीतानां सन्ततगामिनीनां स्तुतीनां तुरः प्रेरयिता मर्त्योमरणधर्मा नव्योभिनवः इदानींतनः कत् कोनाम स्तोता गृणीत इन्द्रं स्तुयात् अल्पप्रज्ञैरिदानींतनैरिन्द्रः स्तोतुं नशक्यतइत्यर्थः । गृशब्दे क्यादिकः प्वादीनांह्रस्वइतिह्रस्वत्वम् । नु पुरा पूर्वस्मिन्नपिकाले विद्यमानाः स्वः सर्वे गृणन्तः स्तोतारः यद्वा स्वः सुष्ठु अरणीयं प्राप्तव्यमिन्द्रं गृणन्तः स्तुवन्तोजनाः इन्द्रियं इन्द्रस्यलिङ्गं इन्द्रस्यै- वासाधारणं अस्येन्द्रस्य महिमानं महत्त्वं नत्द्यानशुः न खलु प्राप्नुवन् अश्नोतेर्लिटि व्यत्ययेनपरस्मैपदम् अतआदेरित्यभ्यासस्यात्वम् अश्नोतेश्चेतिनुट् हितेति निघात्तप्रतिषेधः ॥ १३ ॥