अध्व᳚र्यवो॑रु॒णं दु॒ग्धमं॒शुं जु॒होत᳚न वृष॒भाय᳚ क्षिती॒नाम् ।
गौ॒राद्वेदी᳚या{4} अव॒पान॒मिन्द्रो᳚ वि॒श्वाहेद्या᳚ति सु॒तसो᳚ममि॒च्छन् ॥
गौ॒राद्वेदी᳚या{4} अव॒पान॒मिन्द्रो᳚ वि॒श्वाहेद्या᳚ति सु॒तसो᳚ममि॒च्छन् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अध्व᳚र्यवः । अ॒रु॒णम् । दु॒ग्धम् । अं॒शुम् । जु॒होत᳚न । वृ॒ष॒भाय᳚ । क्षि॒ती॒नाम् ।
गौ॒रात् । वेदी᳚यान् । अ॒व॒॑पान᳚म् । इन्द्रः᳚ । वि॒श्वाहा᳚ । इत् । या॒ति॒ । सु॒त॑सो᳚मम् । इ॒च्छन् ॥
गौ॒रात् । वेदी᳚यान् । अ॒व॒॑पान᳚म् । इन्द्रः᳚ । वि॒श्वाहा᳚ । इत् । या॒ति॒ । सु॒त॑सो᳚मम् । इ॒च्छन् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे अध्वर्यवोध्वरस्यनेतारऋत्विजः क्षितीनां जनानां मध्ये वृषभाय श्रेष्ठायेन्द्राय अरुणमारोचमानं दुग्धं अभिषुतं अंशुं सोमं जुहोतन जुहुत अवपानं अवक्रम्यस्थितं दूरस्थं पातव्यं सोमं गौरात् गौरमृगादपि वेदीयान् अतिशयेन विद्वान् इन्द्रः सुतसोमं अभिषुतसोमं यजमानमिच्छन् अन्विच्छन् विश्वाहा विश्वान्यहानि इत् एव सर्वदैव याति गच्छति अतस्तस्माइन्द्राय सोमं जुहोतेत्यन्वयः ॥ १ ॥