बृह᳚स्पते यु॒वमिन्द्र᳚श्च॒ वस्वो᳚ दि॒व्यस्ये᳚शाथे उ॒त पार्थि᳚वस्य ।
ध॒त्तं र॒यिं स्तु᳚व॒ते की॒रये᳚ चिद्यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
ध॒त्तं र॒यिं स्तु᳚व॒ते की॒रये᳚ चिद्यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
बृह᳚स्पते । यु॒वम् । इन्द्रः᳚ । च॒ । वस्वः᳚ । दि॒व्यस्य᳚ । ई॒शा॒थे॒ इति᳚ । उ॒त । पार्थि᳚वस्य ।
ध॒त्तम् । र॒यिम् । स्तु॒व॒ते । की॒रये᳚ । चि॒त् । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
ध॒त्तम् । र॒यिम् । स्तु॒व॒ते । की॒रये᳚ । चि॒त् । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
व्याख्यातेयं अक्षरार्थस्तु हे बृहस्पते त्वञ्चेन्द्रश्च युवां दिव्यस्य पार्थिवस्य चोभयविधस्य धनस्येश्वरौभवथः । तौ युवां स्तुवते स्तोत्रे धनं दत्तमिति ॥ ७ ॥
परोमात्रयेति सप्तर्चमेकादशं सूक्तं वसिष्ठस्यार्षं त्रैष्टुभं उरुंयज्ञायेत्याद्यास्तिस्रः ऎन्द्रावैष्णव्यः शिष्टाः केवलं विष्णुदेवतकाः तथाचानुक्रान्तम् परोवैष्णवंतूरुमित्यैंद्र्यश्चतिस्रइति । गतःसूक्तविनियोगः । विष्णुदेवताकेपशौ परोमात्रयेति पुरोडाशस्ययाज्या सूत्रितञ्च-परोमात्रयातन्वावृधानेरावतीधेनुमतीहिभूतमिति ।