ये चार्ह᳚न्ति म॒रुतः᳚ सु॒दान᳚व॒ः स्मन्मी॒ळ्हुष॒श्चर᳚न्ति॒ ये ।
अत᳚श्चि॒दा न॒ उप॒ वस्य᳚सा हृ॒दा युवा᳚न॒ आ व᳚वृध्वम् ॥
अत᳚श्चि॒दा न॒ उप॒ वस्य᳚सा हृ॒दा युवा᳚न॒ आ व᳚वृध्वम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ये । च॒ । अर्ह᳚न्ति । म॒रुतः᳚ । सु॒॑दान᳚वः । स्मत् । मी॒ळ्हुषः᳚ । चर᳚न्ति । ये ।
अतः᳚ । चि॒त् । आ । नः॒ । उप᳚ । वस्य᳚सा । हृ॒दा । युवा᳚नः । आ । व॒वृ॒ध्व॒म् ॥
अतः᳚ । चि॒त् । आ । नः॒ । उप᳚ । वस्य᳚सा । हृ॒दा । युवा᳚नः । आ । व॒वृ॒ध्व॒म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
सुदानवः शोभनदानाः येच यजमानाः मरुतोदेवानर्हन्ति पूजयन्ति येच मीह्ळुषः सेक्तृन् मरुतः स्मत् प्रशस्तं चरंति हविर्भिः प्रचरन्ति यजन्ति । यतएवं अतश्चित् अतोपिकारणात्तानुभयविधान्नोस्मान् आ अभिलक्ष्य वस्यसा वसीयसा वसुमत्तमेन हृदा हृदयेन हे युवानोमरुतः उपाववृध्वम् उपेत्याभिसंभजत ॥ १८ ॥