सः अर्यमादीनां हविर्दाता मनुष्यः युधः युधसंप्रहारे भावेक्विप् युद्धादृते विनापि विन्दते धनानिलभते । किच्च सुगोभिः शोभनगमनैः सुष्ठुगन्तृभिर्वा अश्वैः सह अध्वनोमार्गान् गन्तव्यान् देशानित्यर्थः तान् याति गच्छति यं जनम् अर्यमा सततं गच्छन् मित्रः स्तोतृणां यष्टृणां च धनप्रदानेन मित्रभू- तोवरुणः निवारयिता शत्रूणां यद्वा वरणीयः संभजनीयः एतन्नामकाः सरातयः समानदानास्त्रयोदेवाः सजोषसः परस्परं संगताः सन्तःयं हव्यप्रदा- तारं त्रायन्ते स्वरक्षणैः पालयन्ति सधनादीनि विन्दतीत्यन्वयः ॥ १७ ॥