हे अद्रुहः स्तोतृणामद्रोग्धारः यद्वा द्रुहेरौणादिकः कर्मणिक्विप् शत्रुभिरहिंस्याः हे देवासो मरुदादयोदेवाः अच्छिद्रं बाधकरहितं साधियोवा शर्म शृ- णाति दुःखादिकमिति शर्मगृहं तत् नोस्मभ्यं वियच्छत । हे वसवः शत्रूणां वासयितारोमरुदादयः दूराद्दूरदेशात् अन्तितः अन्तिकदेशाद्वा कश्चिदा- गत्य नूचित्कदाचिदपि वरूथं वरणीथं वरणीयं संभजनीयं यद्गृहं नादधर्षति आधर्षणं हिंसनं नकरेति तद्गृहं प्रयच्छतेति समन्वयः । धृषप्रसहने- इत्यस्य विभाषितणिच् त्वात् यदा णिच्नास्ति तदा रूपम् ॥ ९ ॥