उ॒क्थवा᳚हसे वि॒भ्वे᳚ मनी॒षां द्रुणा॒ न पा॒रमी᳚रया न॒दीना᳚म् ।
नि स्पृ᳚श धि॒या त॒न्वि᳚ श्रु॒तस्य॒ जुष्ट᳚तरस्य कु॒विद॒ङ्ग वेद᳚त् ॥
नि स्पृ᳚श धि॒या त॒न्वि᳚ श्रु॒तस्य॒ जुष्ट᳚तरस्य कु॒विद॒ङ्ग वेद᳚त् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उ॒क्थ॑वा᳚हसे । वि॒॑भ्वे᳚ । म॒नी॒षाम् । द्रुणा᳚ । न । पा॒रम् । ई॒र॒य॒ । न॒दीना᳚म् ।
नि । स्पृ॒श॒ । धि॒या । त॒न्वि᳚ । श्रु॒तस्य᳚ । जुष्ट᳚॑तरस्य । कु॒वित् । अ॒ङ्ग । वेद᳚त् ॥
नि । स्पृ॒श॒ । धि॒या । त॒न्वि᳚ । श्रु॒तस्य᳚ । जुष्ट᳚॑तरस्य । कु॒वित् । अ॒ङ्ग । वेद᳚त् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे स्तोतः उक्थवाहसे उक्थैः स्तोत्रशस्त्रादिभिरुह्यमानाय अतएव विभ्वे महत यद्वा शत्रूणामभिभवित्रे इन्द्राय इन्द्रार्थं मनीषां मनसईषां स्तुतिं ईरय प्रेरय । तत्रदृष्टान्तः-द्रुणानयथा नाविकः नदीनां नदमानानां सरितां पारं तीरंप्रति पथिकं द्रुणा नावा प्रापयति तद्वदिंद्रं प्रति स्तुतिं गमयेति । किंच निस्पृश नितरां धनं स्पर्शय गमय तन्वि आत्मनि पुत्रेवा । किदृशं श्रुतस्य सर्वत्र विश्रुतस्य प्रसिद्धस्य जुष्टतरस्य अत्यर्थं प्रीणयितु- रिन्द्रस्य स्वभुतं धनं धिया त्वदीयया स्तुत्या कर्मणावा आत्मानं गमय ततस्त्वयाभिष्टुतइन्द्रः कुविद्बहुधनं अंग क्षिप्रं वेदत् लंभयतु ददातु ॥ ११ ॥