अध᳚ द्र॒प्सो अं᳚शु॒मत्या᳚ उ॒पस्थे॑धा᳚रयत्त॒न्वं᳚ तित्विषा॒णः ।
विशो॒ अदे᳚वीर॒भ्या॒३॒᳚चर᳚न्ती॒र्बृह॒स्पति᳚ना यु॒जेन्द्र᳚ः ससाहे ॥
विशो॒ अदे᳚वीर॒भ्या॒३॒᳚चर᳚न्ती॒र्बृह॒स्पति᳚ना यु॒जेन्द्र᳚ः ससाहे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अध᳚ । द्र॒प्सः । अं॒शु॒॑मत्याः᳚ । उ॒प॑स्थे᳚ । अधा᳚रयत् । त॒न्व᳚म् । ति॒त्वि॒षा॒णः ।
विशः᳚ । अदे᳚वीः । अ॒भि । आ॒॑चर᳚न्तीः । बृह॒स्पति᳚ना । यु॒जा । इन्द्रः᳚ । स॒स॒हे॒ ॥
विशः᳚ । अदे᳚वीः । अ॒भि । आ॒॑चर᳚न्तीः । बृह॒स्पति᳚ना । यु॒जा । इन्द्रः᳚ । स॒स॒हे॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अध अथ द्रप्सोद्रुतगामी कृष्णः अंशुमत्यानद्याः उपस्थे समीपे तित्विषाणो दीप्यमानः सन् तन्वं आत्मीयं शरीरं अधारयत् परैरहिंस्यत्वेन बेभर्ति । यद्वा बलप्राप्त्यर्थं स्वशरीरमाहाशदिभिरपोषयत् तत्र इन्द्रोगत्वा बृहस्पतिना एतन्नामकेन देवेन युजा सहायेन अदेवीः अद्योतमानाः कृष्णरूपा- इत्यर्थः । यद्वा पापयुक्तत्वादस्तुत्याः आचरन्तीः आगच्छन्तीर्विशः असुरसोनाः अभिससहे जघान । तमवधीदित्यर्थः प्रसंगादवगम्यते ॥ १५ ॥