नवमं मण्डलम् - सूक्तम् 33

विपश्चितोमेधाविनः सोमासः सोमाः प्रनयन्ति प्रगच्छन्ति पात्राणिप्रति । किमिव अपामूर्मयः न । तेयथा सन्ततमुद्भवन्ति तद्वत् । बाहुल्ये- अयं दृष्टान्तः । दर्शतो गमनेदृष्टान्तान्तरमभिधीयते-वनानि महिषाः प्रद्धा मृगाइव । अथवा स्वाश्रयात् प्रपतने प्रथमोदृष्टान्तः द्वितीयस्तु दशापवित्रादधः प्रवेशे ॥ १ ॥

अभि क्षरन्तीतिशेषः । उपसर्गश्रुतेरुचितक्रियाध्याहारः । प्रति द्रोणानि द्रोणकलशाम् यद्यपि द्रोणकलशएकएव तथापि तत्प्राधान्यादितरेपिपात्रा द्रोणाइत्युच्यन्ते अथवैकस्मिन्नेव पूजार्थं बहुवचनम् । के बभ्रवो बभ्रुवर्णाः सोमाः शुक्रादीप्ताः । केन प्रकारेण ऋतस्यामृतस्य धारया धाराकारेण । किंच वाजमन्नं गोमन्तं बहुगोयुक्तं अक्षरन् क्षरन्ति अस्माकं अथवैकमेववाक्यं उक्तविधाः सोमाः द्रोणान् प्रत्यक्षरन् धारया किंकुर्वन्तो गोमन्तं वाजं प्रयच्छन्तइत्यर्थः ॥ २ ॥

सुता अभिषुताः सोमाः इन्द्राय इन्द्रार्थं वायवेच वरुणायच मरुद्भ्यश्च विष्णवेच एषामर्थं अर्षन्ति गच्छन्ति ॥ ३ ॥

तिस्रॊवाचः ऋगादिभॆदॆन त्रिविधास्तुतिरुदीरतॆ प्रॊद्गमयन्ति ऋत्विजः । धॆनवः आशिरॆण प्रीणयित्र्यॊगावः मिमन्ति शब्दयन्ति दॊहार्थम् । हरिर्हरितवर्णश्च सॊमः कनिक्रदच्छब्दंकुर्वन्नॆति गच्छति कलशं ॥ ४ ॥

ब्रह्मीब्राह्मणप्रॆरिताः यह्वीर्महत्यः यह्व इतिमहन्नाम ऋतस्य यज्ञस्य मातरॊनिर्मात्र्यः स्तुतयॊभ्यनूषत स्तुवन्ति । किं दिवॊद्युतायाः शिशुं शिशुस्थानीयं सॊमं तमॆव मर्मृज्यन्तॆ मृजन्ति । त्रुतीयस्यामितॊदिवि सॊमआसीदित्यादिशृतॆः । द्युशिशुत्वं तस्य ॥ ५ ॥

रायॊ धनस्य संबंधिनः चतुरः समुद्रान् धनपूर्णानित्यर्थः तादृशान् समुद्रानस्मभ्यमर्थाय हॆ सॊम विश्वतः सर्वतः आपवस्व । तथा सहस्रिणः अपरिमितान्कामानापवस्व आयच्छ । चतुस्समुद्रस्थधनविशॆषप्राप्तॆः तन्मध्यगतभूमिस्वामित्वमन्तरॆणासंभवाच्चतुःसमुद्रमुदितभूमंडलस्वामित्व- मॆवाशास्तॆ यजमानः ॥ ६ ॥

प्रसुवानइति षळृचं दशमं सूक्तं ऋष्याद्याः पूर्ववत् । प्रसुवानइत्यनुक्रान्तम् । गतोविनियोगः ।