नवमं मण्डलम् - सूक्तम् 24

पसोमासइति सप्तर्चं चतुर्विंशं सूक्तं असितोदेवलोवाऋषिः गायत्रीछन्दः सोमोदेवता प्रसोमासइत्यनुक्रान्तम् । गतोविनियोगः । सोमासः सोमाः पवमानासः पूयमाना इन्दवोदीप्ताः सोमाः प्रधन्विषुः धन्वतिर्गतिकर्मा प्रगच्छन्ति । किंच श्रीणानां गोभिः श्रयमाणाः अप्सु वसतीवरीषु च मूंजत मृज्यन्ते ॥ १ ॥

गावो गमनशीलाइन्दवः अभ्यधन्विषु अभिग्छन्ति दशापवित्रम् । किमिव प्रवता पवणवता देशेन यन्तीर्गच्छन्त्य आपोच यन्तीर्गच्छन्त्य आपोन आपइव पश्चात्पुनाना इन्द्रं प्रीणयितुं आशत व्याप्नुवन् आहुतिं प्रणाड्येन्द्र मेववाव्याप्नुवन् ॥ २ ॥

हे पवमानसोम इन्द्रायेन्द्रस्य पातवे पानाय प्रधन्वसि प्रगच्छसि आहवनीयंप्रति हविर्धानात् । तदेवाह-नृभिर्नेतृभिरृत्विग्भिर्यतो विनोतो विनीयसे हविर्धानात् । अथवा पवमान प्रधन्वसि पात्रं प्रति इन्द्रपानाय तदर्थं हविर्धानाद्विनीयसे ॥ ३ ॥

हे सोम त्वं नृमादनः नृणां मादयिता त्वं चर्षणीसहे चर्षणयोमनुष्याद्वेष्टारः तेषां समभिभवित्रे इन्द्राय पवस्व क्षर । यस्त्वं सस्निः शुद्धःअनुमाद्यः स्तुत्यः सपवस्वेति समन्वयः ॥ ४ ॥

हे इन्दो त्वं यद्यदा अद्रिभिर्ग्रावभिः सुतोभिषुतः पवित्रं दशापवित्रं परिधावसि परिगच्छसि । तदा इन्द्रस्य धाम्ने स्थानायाधारकाय उदराय वा अरं पर्याप्तोभवसि ॥ ५ ॥

हे वृत्रहन्तम शत्रूणां अतिशयेन हन्तरिन्द्र त्वं पवस्व क्षर । कीदृशस्त्वं उक्थेभिः शस्त्रैः अनुमाद्यः स्तुत्यः शुचिः शुद्धः पावकः अन्यस्यशोधकः अद्भुतो महान् एवं महानुभावः पवस्व ॥ ६ ॥

सुतस्याभिषुतस्य मध्वः मदकरस्य वल्यात्मकः सोमोरसरूपः शुचिः स्वयं शुद्धः पावकः शोधकश्चोच्यते । तथा देवावीः देवानामविता तर्पयिता अघशंसहा अघं पापं शंसंतीत्यघशंसा असुराः तेषां हन्तेति चोच्यते ॥ ७ ॥

द्वितीयेनुवाके षट्त्रिंशत्सूक्तानि तत्र पवस्वेति षळृचं प्रथमं सूक्तं दृह्ळच्युतनाम्नोगस्त्यपुत्रस्यार्षं गायत्रं पवमानसोमदेवताकम् । अनुक्रान्तंच-पवस्वषट् दृह्ळच्युतआगस्त्यइति । गतोविनियोगः ।