नवमं मण्डलम् - सूक्तम् 27

एषसोमः कविर्मेधावी अभिष्टुतः अभितः स्तुतः पवित्रेअधि दशापवित्रमतीत्य तोशते । यद्यपि तोशतिर्वधकमां तथापि हनने गतिसद्भावादत्र गतिमात्रेवर्तते गच्छतीत्यर्थः । अथवा पवित्रेअधि कृष्णाजिने तोशते हन्यते पीड्यतइत्यर्थः । किंकुर्वन् पुनानः पूयमानः स्रिधः शत्रूनपघ्नन् अपगमयन् ॥ १ ॥

एषसोमः स्वर्जित् स्वर्गस्य सर्वस्य वा जेता सोम इन्द्राय वायवेच पतित्रे परिषिच्यते । कीदृश एवदक्षसाधनः बलकारी ॥ २ ॥

एषसोमो नृभिः कर्मनेतृभिः ऋत्वि ग्भिर्विनीयते विविधं नीयते । एष कीदृशः दिवोद्युलोकस्य मूर्धा शिरोवत्प्रधानभूतः वृषा अभिमतवर्षकः सुतोभिषुतः । कुत्र नीयते वनेषु वननीयेषु पात्रेषु वनसंभूतद्रुमविकारेषुवा पात्रेषु । विश्ववित् सर्वज्ञएषइति समन्वयः ॥ ३ ॥

एषसोमः पवमानः पूयमानः अचिक्रदत् शब्दंकरोति । कथंभूतःसन् गव्युः अस्माकं गाइच्छन् हिरण्ययुः धनमिच्छन् इन्दुर्दीप्तःसन् सत्राजित् महतः शत्रोरसुरादेर्जेता अस्तृतः स्वयमन्यैरहिंस्यश्चसन् ॥ ४ ॥

एषपवमानः पूयमानः सोमः सूर्येण देवेन अधिद्यवि द्युलोकेन्तरिक्षे पवित्रे हासते परित्यज्यते मत्सरो मदकरः मदः सोमः यद्यप्यध्वर्युहस्ताद्द- शापवित्रे परित्यज्यते सोमः तथापि अन्तरिक्षे सूर्येण पवित्रेत्यज्यतइति भावना वीर्यवत्वाय । सत्स्वप्यन्यदेषेषु सोमस्रावणे सूर्यस्य कःप्रसं- गइति नवाच्यं सूर्यरश्मिभिरेव सोमस्याप्यायनात् ॥ ५ ॥

एषशुप्मी बलवान्सोमोन्तरिक्षे दशापवित्रे असिष्यदत् स्यन्दते । कीदृशएषः वृषा वर्षकोहरिर्हरितवर्णः पुनानः पयमानइन्दुर्दीप्तश्च इन्द्रमा इन्द्रंचाभिगच्छतीतिशेषः । आइतिचार्थे ॥ ६ ॥

एषवाजीति षळृचं चतुर्थं सूक्तं प्रियमेधस्यार्षं गायत्रं सौम्यम् । एषवाजीप्रियमेधइत्यनुक्रान्तम् । गतोविनियोगः ।