8 ऋचः
निम्रेन प्रवणेन सिन्ध्वो नद्यइव तथा वृत्राणि शत्रून् घ्र्न्तो भूर्णयः क्षिप्रगमनाः । आशवोव्याप्ताः सोमाः प्रासृग्रं प्रगच्छन्ति द्रोणकलशं प्रति ॥ १ ॥
सुवानासः सुयमानाः इन्दवो द्रवरूपाः सोमासः सोमाः इन्द्रं प्रीणयितुं अभ्यक्षरन् किमिव वृष्टयः पृथिवीमिव ॥ २ ॥
अन्यूर्मिः अतिक्रान्ता ऊर्मयोयस्मात् सअत्यूर्मिः अतिप्रवृद्धइत्यर्थः । मत्सरो मादनशीलो मदो मदात्मकः सोमः पवित्रे अर्षति गच्छति । किंकुर्वन् रक्षांसि विघ्नन् घातयन् देवयुर्देवान् कामयमानः अर्षतीति संबन्धः ॥ ३ ॥
अयं सोमः कलोअशेष्वाधावति तदर्थं पवित्रे परिषच्यते अध्वर्युभिः उक्थैः स्तोत्रैः यज्ञाषु निमित्तेषु वर्धते प्रवृद्धोभवति ॥ ४ ॥
हे सोम त्वं त्रीरोचना रोचनानि त्रीन् लोकान् अति अतिक्रम्य रोहन् उपरिस्थं दिवंन द्युलोकंच भ्राजसे प्रकाशयसि । तथा इष्णन् गच्छन् सूर्यंन सूर्यंच चोदयः चोदयसि प्रेरयसि । नशब्दश्चार्थे ॥ ५ ॥
हे सोम त्वां अभ्यनूपत अभिष्टुवन्ति विप्रामेधाविनः स्तोतारः । कुत्र यज्ञस्य मूर्धन् मूर्धनि शिरोवदुत्तमे अभिषवदिवसइत्यर्थः । कीदृशास्ते कारवः कर्तारः परिचर्यायाः यागानुष्ठातारोवा । चक्षसि द्रष्टरि सोमे प्रियंदधाना अभ्यनूषतेति समन्वयः ॥ ६ ॥
हे सोम तमु तमेव त्वा त्वां वाजिनमन्नवन्तं गमनवन्तं वा नरोनेतारो विप्रामेधाविनः अध्वर्य्वादयः धीभिः कर्मभिर्मृजन्ति शोधयन्ति देवतातये यज्ञार्थम् । किमिच्छवः अवस्यवः अन्नमिच्छवः ॥ ७ ॥
हे सोम त्वं मधोर्मधुररसस्य धारामनुक्षर प्रवहन् तीव्रः तीव्ररसः सन् सधस्थं सहस्थानं अभिषवस्थानं पवित्रंवा आसदः आसीद । चारुः चरणशीलःसन् ऋताय यज्ञार्थं पीत ये देवानां पानाय ॥ ८ ॥
परिसुवानइति सप्तर्चं अष्टादशं सूक्तम् । ऋष्यद्याः पूर्ववत् । परिसुवानः सप्तेत्यनुक्रान्तम् । गतोविनियोगः
