शी॒र्ष्णःशी᳚र्ष्णो॒ जग᳚तस्त॒स्थुष॒स्पतिं᳚ स॒मया॒ विश्व॒मा रजः᳚ ।
स॒प्त स्वसा᳚रः सुवि॒ताय॒ सूर्यं॒ वह᳚न्ति ह॒रितो॒ रथे᳚ ॥
स॒प्त स्वसा᳚रः सुवि॒ताय॒ सूर्यं॒ वह᳚न्ति ह॒रितो॒ रथे᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
शी॒र्ष्णः॑शी᳚र्ष्णः । जग᳚तः । त॒स्थुषः᳚ । पति᳚म् । स॒मया᳚ । विश्व᳚म् । आ । रजः᳚ ।
स॒प्त । स्वसा᳚रः । सु॒वि॒ताय᳚ । सूर्य᳚म् । वह᳚न्ति । ह॒रितः᳚ । रथे᳚ ॥
स॒प्त । स्वसा᳚रः । सु॒वि॒ताय᳚ । सूर्य᳚म् । वह᳚न्ति । ह॒रितः᳚ । रथे᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
शीर्ष्णःशीर्ष्णः सर्वस्यापिशिरसः तृतीयार्थे पञ्चमी स्वस्वशिरसेत्यर्थः सूर्यं वहन्तीत्यनेन संबध्यते अथवा शिरःशब्देन तद्वान् पदार्थो- लक्ष्यते वीप्सया तस्यकात्रुर्यमुच्यते सर्वस्य श्रेष्ठमित्यर्थः जगतोजङ्गमस्य तस्थुषः स्थावरस्य पतिं स्वामिनं रथे वर्ममानं सूर्यं सुविताय कल्याणाय विश्वं रजः समया सर्वलोकस्य समीपे अभितः परितः समयेत्यादिना समयाशब्दयोगात् द्वितीया । सप्त सप्तसङ्ख्याकाः स्वसारः अन्यनिरपेक्षेण स्वयमेव सरन्त्योहरितोहरिद्वर्णाअश्वा आवहन्ति ॥ १५ ॥