मा सख्यु॒ः शून॒मा वि᳚दे॒ मा पु॒त्रस्य᳚ प्रभूवसो ।
आ॒वृत्व᳚द्भूतु ते॒ मनः᳚ ॥
आ॒वृत्व᳚द्भूतु ते॒ मनः᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
मा । सख्युः᳚ । शून᳚म् । आ । वि॒दे॒ । मा । पु॒त्रस्य᳚ । प्र॒भु॒व॒सो॒ इति᳚ प्रभु॑वसो ।
आ॒॑वृत्व᳚त् । भू॒तु॒ । ते॒ । मनः᳚ ॥
आ॒॑वृत्व᳚त् । भू॒तु॒ । ते॒ । मनः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे प्रभूवसो प्रभूतधनेन्द्र ते तव सख्युः शूनं वृद्धं माविदे मावेदयामि पुत्रस्यापि शूनं माविदे तव मनः अस्मासु आवृत्वदावर्तनवद्भूतु भवतु पुनःपुनः सुखं करोत्वित्यर्थः ॥ ३६ ॥