इन्द्रा᳚वरुणा यु॒वम᳚ध्व॒राय᳚ नो वि॒शे जना᳚य॒ महि॒ शर्म᳚ यच्छतम् ।
दी॒र्घप्र᳚यज्यु॒मति॒ यो व᳚नु॒ष्यति᳚ व॒यं ज᳚येम॒ पृत᳚नासु दू॒ढ्य᳚ः ॥
दी॒र्घप्र᳚यज्यु॒मति॒ यो व᳚नु॒ष्यति᳚ व॒यं ज᳚येम॒ पृत᳚नासु दू॒ढ्य᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इन्द्रा᳚वरुणा । यु॒वम् । अ॒ध्व॒राय᳚ । नः॒ । वि॒शे । जना᳚य । महि᳚ । शर्म᳚ । य॒च्छ॒त॒म् ।
दी॒र्घ॑प्र᳚यज्युम् । अति᳚ । यः । व॒नु॒ष्यति᳚ । व॒यम् । ज॒ये॒म॒ । पृत᳚नासु । दुः॒॑ध्यः᳚ ॥
दी॒र्घ॑प्र᳚यज्युम् । अति᳚ । यः । व॒नु॒ष्यति᳚ । व॒यम् । ज॒ये॒म॒ । पृत᳚नासु । दुः॒॑ध्यः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्रावरुणा इन्द्रावरुणौ युवं युवां नोस्माकं विशेनिवेशयित्रे परिचारकाय जनाय पुत्रपौत्रादिलक्षणाय अध्वराय यज्ञानुष्ठानार्थं महि महत् शर्म गृहं सुखंवा यच्छतं प्रयच्छतम् अपिच दीर्घप्रयज्युं दीर्घप्रततयज्ञं अस्मदीयं जनं यः शत्रुरतिवनुशष्यति अति जिघां- सति पृतनासु संग्रामेषु दूढ्यः दुर्धियाः दुष्टाभिसन्धीन् तान् शत्रून् वयं जयेमाभिभवेम ॥ १ ॥