अ॒स्मे इन्द्रो॒ वरु᳚णो मि॒त्रो अ᳚र्य॒मा द्यु॒म्नं य᳚च्छन्तु॒ महि॒ शर्म᳚ स॒प्रथः᳚ ।
अ॒व॒ध्रं ज्योति॒रदि᳚तेरृता॒वृधो᳚ दे॒वस्य॒ श्लोकं᳚ सवि॒तुर्म᳚नामहे ॥
अ॒व॒ध्रं ज्योति॒रदि᳚तेरृता॒वृधो᳚ दे॒वस्य॒ श्लोकं᳚ सवि॒तुर्म᳚नामहे ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒स्मे इति᳚ । इन्द्रः᳚ । वरु᳚णः । मि॒त्रः । अ॒र्य॒मा । द्यु॒म्नम् । य॒च्छ॒न्तु॒ । महि᳚ । शर्म᳚ । स॒॑प्रथः᳚ ।
अ॒व॒ध्रम् । ज्योतिः᳚ । अदि᳚तेः । ऋ॒त॒॑वृधः᳚ । दे॒वस्य᳚ । श्लोक᳚म् । स॒वि॒तुः । म॒ना॒म॒हे॒ ॥
अ॒व॒ध्रम् । ज्योतिः᳚ । अदि᳚तेः । ऋ॒त॒॑वृधः᳚ । दे॒वस्य᳚ । श्लोक᳚म् । स॒वि॒तुः । म॒ना॒म॒हे॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अस्मे अस्मभ्यं इन्द्रादयः द्युम्नं द्योतमानं धनं यच्छन्तु प्रयच्छंतु तथा महि महत् सप्रथः सर्वतः पृथु विस्तीर्णं शर्म गृहं च प्रयच्छन्तु अपिच ऋतावृधः ऋतस्य वर्धयित्र्याः अदितेरदीनाया देवमातुः ज्योतिस्तेजश्च नोस्माकं अवध्रं अहिंसकमस्तु वयंच देवस्य दाना- दिगुणयुक्तस्य सवितुः सर्वस्य प्रेरकस्य श्लोकं स्तोत्रं मनामहे जानीमः कुर्मइत्यर्थः । यद्वा देवेन सवित्रा अस्मभ्यं देयं श्लोकं यशः मनामहे याचामहे ॥ १० ॥
युवांनरेति दशर्चं त्रयोदशं सूक्तं वसिष्ठस्यार्षं जागतमैन्द्रावरुणं युवांनरेत्यनुक्रान्तम् । आभिप्लविकेषूक्थ्येषु स्तोमवृद्धौ प्रशास्तुः इदंसूक्तमावापार्थं सूत्रितंच-युवांनरापुनीषेवामिति ।