इन्द्र॒ त्वम᳚वि॒तेद᳚सी॒त्था स्तु᳚व॒तो अ᳚द्रिवः ।
ऋ॒तादि᳚यर्मि ते॒ धियं᳚ मनो॒युज᳚म् ॥
ऋ॒तादि᳚यर्मि ते॒ धियं᳚ मनो॒युज᳚म् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
इन्द्र᳚ । त्वम् । अ॒वि॒ता । इत् । अ॒सि॒ । इ॒त्था । स्तु॒व॒तः । अ॒द्रि॒॑वः॒ ।
ऋ॒तात् । इ॒य॒र्मि॒ । ते॒ । धिय᳚म् । म॒नः॒॑युज᳚म् ॥
ऋ॒तात् । इ॒य॒र्मि॒ । ते॒ । धिय᳚म् । म॒नः॒॑युज᳚म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे अद्रिव: वज्रवन्निन्द्र त्वं इत्था इत्थमनेन प्रकारेण स्तुवत: स्तोत्रं कुर्वतोयजमानस्य अवितेदसि रक्षितैवभवसि । यतएवमत:कारणात् अहमपि ऋताद्यज्ञाद्धेतो: मनोयुजं मनसा मननीयेनस्तोत्रिण प्राप्यां ते त्वदीयां धियमनुग्रहबुद्धिं इयर्मि प्राप्नोमि । यद्वा ऋतात्सत्यभूतात् त्वत्त: स्तोत्रेण युक्तं त्वत्प्रीतिकरं कर्माहं प्राप्नोमि ॥ २६ ॥