उ॒त स्वस्या॒ अरा᳚त्या अ॒रिर्हि ष उ॒तान्यस्या॒ अरा᳚त्या॒ वृको॒ हि षः ।
धन्व॒न्न तृष्णा॒ सम᳚रीत॒ ता{4} अ॒भि सोम᳚ ज॒हि प᳚वमान दुरा॒ध्य᳚ः ॥
धन्व॒न्न तृष्णा॒ सम᳚रीत॒ ता{4} अ॒भि सोम᳚ ज॒हि प᳚वमान दुरा॒ध्य᳚ः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
उ॒त । स्वस्याः᳚ । अरा᳚त्याः । अ॒रिः । हि । सः । उ॒त । अ॒न्यस्याः᳚ । अरा᳚त्याः । वृकः᳚ । हि । सः ।
धन्व᳚न् । न । तृष्णा᳚ । सम् । अ॒री॒त॒ । तान् । अ॒भि । सोम᳚ । ज॒हि । प॒व॒मा॒न॒ । दुः॒॑आ॒ध्यः᳚ ॥
धन्व᳚न् । न । तृष्णा᳚ । सम् । अ॒री॒त॒ । तान् । अ॒भि । सोम᳚ । ज॒हि । प॒व॒मा॒न॒ । दुः॒॑आ॒ध्यः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
उतापिच ससोमः स्वस्या अरात्याः स्वीयस्यशत्रोः समीपं अरिः अभिगन्ताहननाय । उतापिच ससोमोन्यस्या अस्मदीयायाअरात्या अस्मच्छत्रोर्वृकोहि हिंसकः खलु । अराति- शब्दः स्त्रीलिंगोप्यस्ति । अथप्रत्यक्षकृतः धन्वन्नतृष्णा धन्व निरुदकोदेशः तस्मिंस्थितस्य तृष्णोव सायथा तंसमरीत प्राप्नोति तद्वत् तानुभयविधान् शत्रून् जहि । किंच हे सोम पवमान दुराध्यः शत्रुभिः दुःसाध्यस्त्वं जहि ॥ ३ ॥