ए॒वा त᳚ इन्दो सु॒भ्वं᳚ सु॒पेश᳚सं॒ रसं᳚ तुञ्जन्ति प्रथ॒मा अ᳚भि॒श्रियः᳚ ।
निदं᳚निदं पवमान॒ नि ता᳚रिष आ॒विस्ते॒ शुष्मो᳚ भवतु प्रि॒यो मदः᳚ ॥
निदं᳚निदं पवमान॒ नि ता᳚रिष आ॒विस्ते॒ शुष्मो᳚ भवतु प्रि॒यो मदः᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
ए॒व । ते॒ । इ॒न्दो॒ इति᳚ । सु॒॑भ्व᳚म् । सु॒॑पेश᳚सम् । रस᳚म् । तु॒ञ्ज॒न्ति॒ । प्र॒थ॒माः । अ॒भि॒॑श्रियः᳚ ।
निद᳚म्॑निदम् । प॒व॒मा॒न॒ । नि । ता॒रि॒षः॒ । आ॒विः । ते॒ । शुष्मः᳚ । भ॒व॒तु॒ । प्रि॒यः । मदः᳚ ॥
निद᳚म्॑निदम् । प॒व॒मा॒न॒ । नि । ता॒रि॒षः॒ । आ॒विः । ते॒ । शुष्मः᳚ । भ॒व॒तु॒ । प्रि॒यः । मदः᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
पूर्वत्राद्रयस्त्वांबप्सतीत्युक्तं तदेवोच्यते हे इन्दो सोम एव एवं इदानीं क्रियमाणप्रका- रेण ते तव सुभ्वं शोभनभवनं सुपेशसं पेशइतिरूपनाम सुरूपं रसं प्रथमाः प्रथममेव यद्वा प्रथमइतिमुख्यनाम प्रथमामुख्याः ग्रावाणः अध्वर्यवोवा अभिश्रियः अभिश्रयन्तः सन्तः तुंजन्ति प्रेरयन्ति । हे पवमान निदंनिदं अस्मन्निन्दकं सर्वमपिशत्रुं नितारिषः विना शय । ते तव शुष्मोबलकरः प्रियः पिर्यभूतोमदः मदकरोरसः आविर्भवतु ॥ ५ ॥
सोमस्यधारेति पंचर्चंत्रयोदशंसूक्तं भरद्वाजस्य वसुनाम्नआर्षं जागतं पवमानसोमदेव- ताकं तथाचानुक्रान्तं—सोमस्यवसुर्भारद्वाजइति । गतोविनियोगः ।