नू मे॒ ब्रह्मा᳚ण्यग्न॒ उच्छ᳚शाधि॒ त्वं दे᳚व म॒घव᳚द्भ्यः सुषूदः ।
रा॒तौ स्या᳚मो॒भया᳚स॒ आ ते᳚ यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
रा॒तौ स्या᳚मो॒भया᳚स॒ आ ते᳚ यू॒यं पा᳚त स्व॒स्तिभि॒ः सदा᳚ नः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
नु । मे॒ । ब्रह्मा᳚णि । अ॒ग्ने॒ । उत् । श॒शा॒धि॒ । त्वम् । दे॒व॒ । म॒घव᳚त्॑भ्यः । सु॒सू॒दः॒ ।
रा॒तौ । स्या॒म॒ । उ॒भया᳚सः । आ । ते॒ । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
रा॒तौ । स्या॒म॒ । उ॒भया᳚सः । आ । ते॒ । यू॒यम् । पा॒त॒ । स्व॒स्ति॑भिः᳚ । सदा᳚ । नः॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे अग्ने मे मम मदर्थं ब्रह्माणि अन्नानि नु क्षिप्रमुच्छशाधि उत्कर्षेण शोधितानि कुरु । किं च हे देव द्योतमानाग्ने मघवद्भ्योहविष्मद्भ्योस्म- भ्यं सुषूदः अन्नानि प्रेरय । ते त्वदीयायां रातौ दाने उभयासः स्तोत्रिणः शस्त्रिणश्च अथवा स्तुवन्तो यजमानाश्च वयं आस्याम अत्यर्थं भवेम नोस्मान् यूयं त्वं त्वत्परिवाराश्च सर्वे स्वस्तिभिरविनाशिभिर्मंगलैः । तथा च यास्कः-स्वस्तीत्यविनाशिनामास्तिरभिपूजितः स्वस्तीति सदा पात रक्षत ॥ २० ॥