हे सोम त्वं धारया आपवस्व । किं शुष्मं बलम् । कीद्रुशं नृषासह्यं नृणामस्मद्विरोधिनामभिभाषुकं वीरवन्तं पुत्रोपेतं पुरुस्पृहं बहुभिः स्पृहणीयं नोस्माकं शुष्ममापवस्व एतस्यलाभाय पवस्वेत्यर्थः । रसखावेसति होमद्वारा तत्सिद्धे शुष्मं पवस्वेत्युपचर्यते ॥ ३ ॥