अ॒स्येदिन्द्रो॒ मदे॒ष्वा विश्वा᳚ वृ॒त्राणि᳚ जिघ्नते ।
शूरो᳚ म॒घा च᳚ मंहते ॥
शूरो᳚ म॒घा च᳚ मंहते ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒स्य । इत् । इन्द्रः᳚ । मदे᳚षु । आ । विश्वा᳚ । वृ॒त्राणि᳚ । जि॒घ्न॒ते॒ ।
शूरः᳚ । म॒घा । च॒ । मं॒ह॒ते॒ ॥
शूरः᳚ । म॒घा । च॒ । मं॒ह॒ते॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
शूरो वीरइन्द्रः अस्येत् अस्य सोमस्यैव मदेषु विश्वा विश्वानि वृत्राणि शत्रून् आजिघ्रते आहन्ति । मघा मघानि धनानिच मंहते यजमानेभ्यः प्रयच्छति ॥ १० ॥
पवस्वेति दशर्चं द्वितीयं सूक्तं काण्वस्य मेधातिथेरार्षं गायत्रं पवमानसोमदेवताकम् । तथाचानुक्रान्तं-पवस्वमेध्यातिथिरिति । उक्तोविनियोगः ।