अ॒यं सोम᳚ इन्द्र॒ तुभ्यं᳚ सुन्वे॒ तुभ्यं᳚ पवते॒ त्वम᳚स्य पाहि ।
त्वं ह॒ यं च᳚कृ॒षे त्वं व᳚वृ॒ष इन्दुं॒ मदा᳚य॒ युज्या᳚य॒ सोम᳚म् ॥
त्वं ह॒ यं च᳚कृ॒षे त्वं व᳚वृ॒ष इन्दुं॒ मदा᳚य॒ युज्या᳚य॒ सोम᳚म् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अ॒यम् । सोमः᳚ । इ॒न्द्र॒ । तुभ्य᳚म् । सु॒न्वे॒ । तुभ्य᳚म् । प॒व॒ते॒ । त्वम् । अ॒स्य॒ । पा॒हि॒ ।
त्वम् । ह॒ । यम् । च॒कृ॒षे । त्वम् । व॒वृ॒षे । इन्दु᳚म् । मदा᳚य । युज्या᳚य । सोम᳚म् ॥
त्वम् । ह॒ । यम् । च॒कृ॒षे । त्वम् । व॒वृ॒षे । इन्दु᳚म् । मदा᳚य । युज्या᳚य । सोम᳚म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इंद्रअयं सोमः तुभ्यं त्वदर्थं सुन्वे सूयते सुनोतेः कर्मार्थे लटी लोपस्तआत्मनेपदे- ष्विति तलोपः तुभ्यं त्वदर्थमेव पवते पूयते त्वंचास्य अमुंपाहि पिब त्वंह यं इंदुं सोमं चकृषे करोषि त्वंच यं ववृषे वृतवानसि किमर्थं मदाय युज्याय सहायाय सोमं इन्द्राय बलकरत्वात् सहायइतिप्रसिद्धं यमेवंकरोषित्वं तंपाहीतिसमन्वयः ॥ १ ॥