शु॒ष्मी शर्धो॒ न मारु᳚तं पव॒स्वान᳚भिशस्ता दि॒व्या यथा॒ विट् ।
आपो॒ न म॒क्षू सु᳚म॒तिर्भ᳚वा नः स॒हस्रा᳚प्साः पृतना॒षाण्न य॒ज्ञः ॥
आपो॒ न म॒क्षू सु᳚म॒तिर्भ᳚वा नः स॒हस्रा᳚प्साः पृतना॒षाण्न य॒ज्ञः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
शु॒ष्मी । शर्धः᳚ । न । मारु᳚तम् । प॒व॒स्व॒ । अन᳚भि॑शस्ता । दि॒व्या । यथा᳚ । विट् ।
आपः᳚ । न । म॒क्षु । सु॒॑म॒तिः । भ॒व॒ । नः॒ । स॒हस्र᳚॑अप्साः । पृ॒त॒ना॒षाट् । न । य॒ज्ञः ॥
आपः᳚ । न । म॒क्षु । सु॒॑म॒तिः । भ॒व॒ । नः॒ । स॒हस्र᳚॑अप्साः । पृ॒त॒ना॒षाट् । न । य॒ज्ञः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे सोम शुष्मी शुष्मं बलं शोषणात् बलवांस्त्वं मारुतं शर्धोन मरुतां बलमिव पवस्व । तत्रदृष्टान्तमेवस्पष्टयति—यथा दिव्याविट् प्रजा अनभिशस्ता अभिशासोनिंदा अनिंदिता पवते । मरुतोवैदेवानांविशइतिहिब्राह्मणम् । किंच आपोन उदकानीव मक्षु क्षिप्रं पवमानस्त्वं सुमतिर्भव नोस्माकम् । किंच सहस्राप्साः अप्सइतिरूपनाम बहुरूपस्त्वं पृतनाषाट्न पृतनानामभिभवितेन्द्रइव यज्ञो यष्टव्योभवसीति ॥ ७ ॥