न॒हि ते᳚ शूर॒ राध॒सो॑न्तं᳚ वि॒न्दामि᳚ स॒त्रा ।
द॒श॒स्या नो᳚ मघव॒न्नू चि᳚दद्रिवो॒ धियो॒ वाजे᳚भिराविथ ॥
द॒श॒स्या नो᳚ मघव॒न्नू चि᳚दद्रिवो॒ धियो॒ वाजे᳚भिराविथ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
न॒हि । ते॒ । शू॒र॒ । राध᳚सः । अन्त᳚म् । वि॒न्दामि᳚ । स॒त्रा ।
द॒श॒स्य । नः॒ । म॒घ॒॑व॒न् । नु । चि॒त् । अ॒द्रि॒॑वः॒ । धियः᳚ । वाजे᳚भिः । आ॒वि॒थ॒ ॥
द॒श॒स्य । नः॒ । म॒घ॒॑व॒न् । नु । चि॒त् । अ॒द्रि॒॑वः॒ । धियः᳚ । वाजे᳚भिः । आ॒वि॒थ॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे शूर विक्रन्तेन्द्र ते तव राधसो धनस्यान्तं इयत्तां सत्रा सत्यं नहि विन्दामि न लभे । यस्मादेवं तस्मात् हे मघवन् धनवन् हे अद्रिवो बज्रवन्निन्द्र नोस्माकं नूचित् क्षिप्रमेव दशस्य देहि तद्धनम् । किञ्च वाजेभिर्वाजैरन्नैर्धियोस्मदीयानि कर्माण्याविथ रक्ष ॥ ११ ॥