आ नो᳚ वायो म॒हे तने᳚ या॒हि म॒खाय॒ पाज᳚से ।
व॒यं हि ते᳚ चकृ॒मा भूरि᳚ दा॒वने᳚ स॒द्यश्चि॒न्महि᳚ दा॒वने᳚ ॥
व॒यं हि ते᳚ चकृ॒मा भूरि᳚ दा॒वने᳚ स॒द्यश्चि॒न्महि᳚ दा॒वने᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
आ । नः॒ । वा॒यो॒ इति᳚ । म॒हे । तने᳚ । या॒हि । म॒खाय᳚ । पाज᳚से ।
व॒यम् । हि । ते॒ । च॒कृ॒म । भूरि᳚ । दा॒वने᳚ । स॒द्यः । चि॒त् । महि᳚ । दा॒वने᳚ ॥
व॒यम् । हि । ते॒ । च॒कृ॒म । भूरि᳚ । दा॒वने᳚ । स॒द्यः । चि॒त् । महि᳚ । दा॒वने᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे वायो त्वं नोस्मान्प्रत्यायाह्यागच्छ । किमर्थं महे महते तने धनाय मखाय महनीयाय पाजसे बलाय च उभयं प्रदातुमित्यर्थः । किमत्रास्तीति चेदुच्यते वयं हि वयं खलु ते भूरिदावने प्रभूतधनदात्रे चकृम स्तुतिं हविर्वा सद्यश्चित्तदानीमेव तवागमनानन्तरमेव चकृम । महिमहतो धनस्य दावने दात्रे ॥ २५ ॥