य ऋ॒ष्वः श्रा᳚व॒यत्स᳚खा॒ विश्वेत्स वे᳚द॒ जनि᳚मा पुरुष्टु॒तः ।
तं विश्वे॒ मानु᳚षा यु॒गेन्द्रं᳚ हवन्ते तवि॒षं य॒तस्रु᳚चः ॥
तं विश्वे॒ मानु᳚षा यु॒गेन्द्रं᳚ हवन्ते तवि॒षं य॒तस्रु᳚चः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यः । ऋ॒ष्वः । श्र॒व॒यत्॑स᳚खा । विश्वा᳚ । इत् । सः । वे॒द॒ । जनि᳚म । पु॒रु॒॑स्तु॒तः ।
तम् । विश्वे᳚ । मानु᳚षा । यु॒गा । इन्द्र᳚म् । ह॒व॒न्ते॒ । त॒वि॒षम् । य॒त॑स्रु᳚चः ॥
तम् । विश्वे᳚ । मानु᳚षा । यु॒गा । इन्द्र᳚म् । ह॒व॒न्ते॒ । त॒वि॒षम् । य॒त॑स्रु᳚चः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
यइन्द्रः ऋष्वोदर्शनीयः श्रावयत्सखा श्रावयन्तः सखायऋत्विजो यस्य सतादृशः श्रावयत्सखा पुरुष्टुतो बहुभिर्यजमानैःस्तुतो यइन्द्रः सविश्वेत् सर्वा- ण्यपि जनिम जन्मानि प्राणिनां वेद जानाति तं तविषं बलवन्तमिन्द्रं विश्वे सर्वेपि अध्वर्य्वादयो यतश्रुचः स्वीकृतहविष्काःसन्तो मानुषा मनुष्यसं- बन्धिनो युगा युगानि कालान् सर्वेषुकालेषु हवन्ते आह्वयन्ति स्तुवन्ति ॥ १२ ॥