हे सोम त्वमिन्द्रायेन्द्रार्थं नृभिर्नेतृभिरृत्विग्भिः परिषिच्यते अभिषूयसे । तथा हेसोम नृचक्षाःनृणां यष्टृणामनुग्रहेण द्रष्टा ऊर्मिः प्रेर्यमाणःप्रवृद्धोवा कविर्मेधावी च त्वं वनेउदके अज्यसे प्रेर्यसे पूर्वीर्बद्भ्योहि तेस्त्रुतयोमार्गाः छिद्राणिसन्ति यातवे यातुम् । अल्पस्यसोमस्या- परिमितस्तुतिगमनासंभवात्तस्यबाहुल्यमाह चमूषदः अभिषवणफलकयोः सीदतः सहस्रं अपरिमिता अश्वा व्याप्ता हरयोहरितवर्णाः अंशवःसन्ति अथचेन्द्राय परिषिच्यसइत्युक्त- त्वादिन्द्रप्राप्तौमार्गसाधनयोः सद्भाव उत्तरार्धेनप्रतिपादितः । तेपुरातन्यः सरण्यः सन्तीन्द्रं प्रतियातुम् । तथा सहस्त्रसंख्याकाहरितवर्णाः अश्वाश्च सन्ति अथचेन्द्राय चमूषदस्तवेति ॥ २ ॥