आ त्व१॒᳚द्य स᳚ब॒र्दुघां᳚ हु॒वे गा᳚य॒त्रवे᳚पसम् ।
इन्द्रं᳚ धे॒नुं सु॒दुघा॒मन्या॒मिष᳚मु॒रुधा᳚रामरं॒कृत᳚म् ॥
इन्द्रं᳚ धे॒नुं सु॒दुघा॒मन्या॒मिष᳚मु॒रुधा᳚रामरं॒कृत᳚म् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
आ । तु । अ॒द्य । स॒बः॒॑दुघा᳚म् । हु॒वे । गा॒य॒त्र॑वे᳚पसम् ।
इन्द्र᳚म् । धे॒नुम् । सु॒॑दुघा᳚म् । अन्या᳚म् । इष᳚म् । उ॒रु॑धा᳚राम् । अ॒र॒म्॑कृत᳚म् ॥
इन्द्र᳚म् । धे॒नुम् । सु॒॑दुघा᳚म् । अन्या᳚म् । इष᳚म् । उ॒रु॑धा᳚राम् । अ॒र॒म्॑कृत᳚म् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
अनया इन्द्रं धेनुरूपेण वृष्टिरूपेणच निरूपयन् स्तौति अद्येदानीं धेनुं धेनुरूपमिन्द्रं नु क्षिप्रं आहुवे आह्वये कीदृशीं धेनुं सबर्दुघां पयसो- दोग्ध्रीं गायत्रवेपसं प्रशस्यवेगां सुदुघां सुखेन दोग्धुं शक्यां अन्यामुक्तविलक्षणां उरुधारां बहूदकधारां इषं एषणीयां वृष्टिं एतद्रूपेण वर्तमानं अरंकृतं अलंकर्तारं पर्याप्तकारिणं वेन्द्रं चाह्वये ॥ १० ॥