यत्तु॒दत्सूर॒ एत᳚शं व॒ङ्कू वात᳚स्य प॒र्णिना᳚ ।
वह॒त्कुत्स᳚मार्जुने॒यं श॒तक्र᳚तु॒ः त्सर᳚द्गन्ध॒र्वमस्तृ᳚तम् ॥
वह॒त्कुत्स᳚मार्जुने॒यं श॒तक्र᳚तु॒ः त्सर᳚द्गन्ध॒र्वमस्तृ᳚तम् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
यत् । तु॒दत् । सूरः᳚ । एत᳚शम् । व॒ङ्कू इति᳚ । वात᳚स्य । प॒र्णिना᳚ ।
वह᳚त् । कुत्स᳚म् । आ॒र्जु॒ने॒यम् । श॒त॑क्र᳚तुः । त्सर᳚त् । ग॒न्ध॒र्वम् । अस्तृ᳚तम् ॥
वह᳚त् । कुत्स᳚म् । आ॒र्जु॒ने॒यम् । श॒त॑क्र᳚तुः । त्सर᳚त् । ग॒न्ध॒र्वम् । अस्तृ᳚तम् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
सूरः सूर्यः एतशं एतत्संज्ञं राजर्षिं यद्यदा तदत् अव्यथयत् तदानीं एतशं रक्षितुं वंकूवक्रगामिनौ वातस्य वायोः सदृशौ पर्णिना पर्णिनौ पतनवन्तौ ईदृशावश्वौ शतक्रतुः बहुविधकर्मेन्द्रः आर्जुनेयं अर्जुन्याः पुत्रं कुत्समृषिं वहत् अवहत् आनयत् कुत्सेन सार्धं समानं रथमारुत्द्य एतशरक्षणायागच्छदित्यर्थः । तथाच निगमान्तरम्-प्रैतशंसूर्ये पस्पृधानं सौवश्व्येसुष्विमावदिन्द्रइति । गन्धर्वं गवां रश्मीनां धर्तारं सूर्यं अस्तृतं केनाप्यहिंसितं त्सरत् अत्सरत् छद्मगत्य अगच्छत् सूर्येण योद्धुं गतवानित्यर्थः ॥ ११ ॥