म॒हे च॒न त्वाम᳚द्रिव॒ः परा᳚ शु॒ल्काय᳚ देयाम् ।
न स॒हस्रा᳚य॒ नायुता᳚य वज्रिवो॒ न श॒ताय᳚ शतामघ ॥
न स॒हस्रा᳚य॒ नायुता᳚य वज्रिवो॒ न श॒ताय᳚ शतामघ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
म॒हे । च॒न । त्वाम् । अ॒द्रि॒॑वः॒ । परा᳚ । शु॒ल्काय᳚ । दे॒या॒म् ।
न । स॒हस्रा᳚य । न । अ॒युता᳚य । व॒ज्रि॒॑वः॒ । न । श॒ताय᳚ । श॒त॒॑म॒घ॒ ॥
न । स॒हस्रा᳚य । न । अ॒युता᳚य । व॒ज्रि॒॑वः॒ । न । श॒ताय᳚ । श॒त॒॑म॒घ॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे अद्रिवोवज्रवन्निन्द्र त्वा त्वां चनेति निपातद्वयसमुदायोविभज्ययोजनीयः महेच महतेपि शुल्काय मूल्याय न परादेयां न विक्रीणानि । हे वज्रिवोवज्रहस्तेन्द्र सहस्राय सहस्रसांख्यायच धनाय न परादेयाम् । अयुताय दशसहस्रायच शुल्काय न परादेयाम् । हे शतामघ बहुधनेन्द्र शताय बहुनामैतत् अपरिमितायच धनाय न परादेयां नविक्रीणानि उक्तसंख्याद्धनादपि त्वं ममप्रियतमोसीत्यर्थः ॥ ५ ॥