अम᳚न्म॒हीद᳚ना॒शवो᳚॑नु॒ग्रास᳚श्च वृत्रहन् ।
स॒कृत्सु ते᳚ मह॒ता शू᳚र॒ राध᳚सा॒ अनु॒ स्तोमं᳚ मुदीमहि ॥
स॒कृत्सु ते᳚ मह॒ता शू᳚र॒ राध᳚सा॒ अनु॒ स्तोमं᳚ मुदीमहि ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अम᳚न्महि । इत् । अ॒ना॒शवः᳚ । अ॒नु॒ग्रासः᳚ । च॒ । वृ॒त्र॒॑ह॒न् ।
स॒कृत् । सु । ते॒ । म॒ह॒ता । शू॒र॒ । राध᳚सा । अनु᳚ । स्तोम᳚म् । मु॒दी॒म॒हि॒ ॥
स॒कृत् । सु । ते॒ । म॒ह॒ता । शू॒र॒ । राध᳚सा । अनु᳚ । स्तोम᳚म् । मु॒दी॒म॒हि॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे वृत्रहन् वृत्रस्यासुरस्य हन्तरिन्द्र अनाशवः अशीघ्राः अत्वरमाणाः अनुग्रासः अनुग्राः अनुद्गूर्णाश्च सन्तोवयं भक्तिश्रद्धापुरःसरं शनैस्त्वां अमन्महीत् स्तुमएव । हे शूर वीर्यवन्निन्द्र ते त्वदर्थं सकृत् एकवारमपि महता प्रभूतेन राधसा धनेन हविर्लक्षणेन सह शोभनं स्तोमं स्तोत्रं अनुमुदीमहि अनुमोदेमहि अनुब्रवामेत्यर्थः ॥ १४ ॥