शेवा᳚रे॒ वार्या᳚ पु॒रु दे॒वो मर्ता᳚य दा॒शुषे᳚ ।
स सु᳚न्व॒ते च᳚ स्तुव॒ते च᳚ रासते वि॒श्वगू᳚र्तो अरिष्टु॒तः ॥
स सु᳚न्व॒ते च᳚ स्तुव॒ते च᳚ रासते वि॒श्वगू᳚र्तो अरिष्टु॒तः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
शेवा᳚रे । वार्या᳚ । पु॒रु । दे॒वः । मर्ता᳚य । दा॒शुषे᳚ ।
सः । सु॒न्व॒ते । च॒ । स्तु॒व॒ते । च॒ । रा॒स॒ते॒ । वि॒श्व॑गू᳚र्तः । अ॒रि॒॑स्तु॒तः ॥
सः । सु॒न्व॒ते । च॒ । स्तु॒व॒ते । च॒ । रा॒स॒ते॒ । वि॒श्व॑गू᳚र्तः । अ॒रि॒॑स्तु॒तः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
शेवारे शेवं सुखं त्स्यगमके यज्ञे दशुषे चरुपुरोडाशादीनिदत्तवते यजमानाय पुरु पुरूणि बहूनि वार्या वरणीयानि धनानि देवोदानादि- गुणयुक्तइन्द्रः रासते ददाति सएव सुन्वतेच सोमाभिषवं कुर्वते च स्तुवते च स्तोत्रं कुर्वते च धनानि रासते ददाति । कीदृशः सः विश्व- गूर्तः विश्वेषु सर्वेषु कार्येषुद्यतः स्वतः प्रवृत्तः अरिष्टुतः अरिभिः प्रेरयितृभिः प्रशस्तः ॥ २२ ॥