आ त्वा॒ रथे᳚ हिर॒ण्यये॒ हरी᳚ म॒यूर᳚शेप्या ।
शि॒ति॒पृ॒ष्ठा व᳚हतां॒ मध्वो॒ अन्ध᳚सो वि॒वक्ष᳚णस्य पी॒तये᳚ ॥
शि॒ति॒पृ॒ष्ठा व᳚हतां॒ मध्वो॒ अन्ध᳚सो वि॒वक्ष᳚णस्य पी॒तये᳚ ॥
पदपाठः (Word-by-word)
आ । त्वा॒ । रथे᳚ । हि॒र॒ण्यये᳚ । हरी॒ इति᳚ । म॒यूर᳚॑शेप्या ।
शि॒ति॒॑पृ॒ष्ठा । व॒ह॒ता॒म् । मध्वः᳚ । अन्ध᳚सः । वि॒वक्ष᳚णस्य । पी॒तये᳚ ॥
शि॒ति॒॑पृ॒ष्ठा । व॒ह॒ता॒म् । मध्वः᳚ । अन्ध᳚सः । वि॒वक्ष᳚णस्य । पी॒तये᳚ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
पूर्वं हर्योर्विभूतिरूपा अश्वाइन्द्रमावहन्त्वितिप्रार्थितम् अधुना तावेवेन्द्रमावहतामितिप्रार्थ्यते हिरण्यये हिरण्यमये रथे युक्तौ मयूरशेप्या मयूरशेपौ मयूरवर्णं शेपोययोस्तौ सुपांसुलुगिति विभक्तेर्ड्यादेशः शितिपृष्ठा श्वेतपृष्ठौ एवंभूतौ अश्वौ हे इन्द्रत्वामावहताम् । किमर्थं मध्वो- मधुरसस्य विवक्षणस्य वक्तुमिष्टस्य स्तुत्यस्य यद्वा वोढव्यस्य प्राप्तव्यस्य अन्धसोन्नस्य सोमरूपस्य पीतये पानार्थम् ॥ २५ ॥