मा त्वा॒ सोम᳚स्य॒ गल्द᳚या॒ सदा॒ याच᳚न्न॒हं गि॒रा ।
भूर्णिं᳚ मृ॒गं न सव᳚नेषु चुक्रुधं॒ क ईशा᳚नं॒ न या᳚चिषत् ॥
भूर्णिं᳚ मृ॒गं न सव᳚नेषु चुक्रुधं॒ क ईशा᳚नं॒ न या᳚चिषत् ॥
पदपाठः (Word-by-word)
मा । त्वा॒ । सोम᳚स्य । गल्द᳚या । सदा᳚ । याच᳚न् । अ॒हम् । गि॒रा ।
भूर्णि᳚म् । मृ॒गम् । न । सव᳚नेषु । चु॒क्रु॒ध॒म् । कः । ईशा᳚नम् । न । या॒चि॒ष॒त् ॥
भूर्णि᳚म् । मृ॒गम् । न । सव᳚नेषु । चु॒क्रु॒ध॒म् । कः । ईशा᳚नम् । न । या॒चि॒ष॒त् ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे इन्द्र त्वां सवनेषु यज्ञेषु सोमस्य गल्दया गालनेन आस्रावणेन गिरा स्तुत्या च युक्तो हं सदा सर्वदा याचन् याचमानः सन् माचुक्रुधं माक्रोधयानि बहुशोयाच्यमाने त्वयि क्रोधोजायते तं सोमस्यगालनेन स्तुत्याचापनयामीत्यर्थः । कीदृशं त्वां भूर्णिं भर्तारं मृगंन सिंहमिव भीमम् । स्वामिनइन्द्रस्य याचने लौकिकन्यायं दर्शयति लोके कोवापुरुषः ईशानं ईश्वरं स्वामिनं न याचिषत् न याचेत सर्वएवहि याचते अतोहमपि त्वां स्वामिनं याचइति भावः ॥ २० ॥