त्वे सु पु᳚त्र शव॒सो॑वृ᳚त्र॒न्काम᳚कातयः ।
न त्वामि॒न्द्राति᳚ रिच्यते ॥
न त्वामि॒न्द्राति᳚ रिच्यते ॥
पदपाठः (Word-by-word)
त्वे इति᳚ । सु । पु॒त्र॒ । श॒व॒सः॒ । अवृ᳚त्रन् । काम᳚॑कातयः ।
न । त्वाम् । इ॒न्द्र॒ । अति᳚ । रि॒च्य॒ते॒ ॥
न । त्वाम् । इ॒न्द्र॒ । अति᳚ । रि॒च्य॒ते॒ ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे शवसस्पुत्र बलनिमित्तमुत्पन्नत्वाद्बलस्यपुत्रेन्द्र कामकातयः कैगै शब्दे कामपराः कातयः शब्दायेषां भवन्ति ते तथोक्ताः तादृशामनुष्याः त्वे त्वयि स्ववृत्रन् स्वस्वकामाभिपूरणार्थं सुष्ठु वर्तन्ते तस्मान्मर्त्यत्वानि कामोपेतानीत्युत्पन्नम् । वृतुवर्तने लङि छान्दसोविकरणस्यलुक् बहुलंछन्दसीति रुडागमः । यतएवं ततः हे इन्द्र त्वां कश्चिदपि देवोनातिरिच्यते बलेन धनेनवा अतिरिक्तः समर्थोनास्ति ॥ १४ ॥