अरं᳚ त इन्द्र कु॒क्षये॒ सोमो᳚ भवतु वृत्रहन् ।
अरं॒ धाम᳚भ्य॒ इन्द᳚वः ॥
अरं॒ धाम᳚भ्य॒ इन्द᳚वः ॥
पदपाठः (Word-by-word)
अर᳚म् । ते॒ । इ॒न्द्र॒ । कु॒क्षये᳚ । सोमः᳚ । भ॒व॒तु॒ । वृ॒त्र॒॑ह॒न् ।
अर᳚म् । धाम᳚॑भ्यः । इन्द᳚वः ॥
अर᳚म् । धाम᳚॑भ्यः । इन्द᳚वः ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
हे वृत्रहन् वृत्रस्यापामावरकस्यासुरस्य पापस्यवा हन्तर्हे इन्द्र सोमोस्माभिर्दीयमानस्ते तव कुक्षये अरमलं पर्याप्तोभवतु । किंच इन्दवः सर्वतः क्षरणशीलाः सोमाः तवधामभ्यः नानाविधेभ्यः शरीरेभ्यः तव तेजोभ्योवा अरमलं पर्याप्ताभवन्तु । अनेन तेजसा हविर्भाक्त्वमस्तीति सूचितम् । अस्मदीयाः सोमाएव तवकुक्षये देहेभ्योपि पर्याप्ताभवन्तु नान्यदीया इतिभावः ॥ २४ ॥