न दु᳚ष्टु॒ती मर्त्यो᳚ विन्दते॒ वसु॒ न स्रेध᳚न्तं र॒यिर्न᳚शत् ।
सु॒शक्ति॒रिन्म᳚घव॒न्तुभ्यं॒ माव᳚ते दे॒ष्णं यत्पार्ये᳚ दि॒वि ॥
सु॒शक्ति॒रिन्म᳚घव॒न्तुभ्यं॒ माव᳚ते दे॒ष्णं यत्पार्ये᳚ दि॒वि ॥
पदपाठः (Word-by-word)
न । दुः॒॑स्तु॒ती । मर्त्यः᳚ । वि॒न्द॒ते॒ । वसु᳚ । न । स्रेध᳚न्तम् । र॒यिः । न॒श॒त् ।
सु॒॑शक्तिः᳚ । इत् । म॒घ॒॑व॒न् । तुभ्य᳚म् । मा॑व᳚ते । दे॒ष्णम् । यत् । पार्ये᳚ । दि॒वि ॥
सु॒॑शक्तिः᳚ । इत् । म॒घ॒॑व॒न् । तुभ्य᳚म् । मा॑व᳚ते । दे॒ष्णम् । यत् । पार्ये᳚ । दि॒वि ॥
सायणभाष्यम् (Sayana Commentary)
मर्त्यो मनुष्यो दुष्टुती दुष्टुत्या वसु धनं न विन्दते इन्द्रं स्तुवन्नेव वसु लभतइत्यर्थः स्रेधन्तं हिंसन्तं इन्द्रविषयस्तुत्यादि कर्माण्यकुर्वन्तं इत्यर्थः रयिः धनं न नशत् नव्याप्नोति । हे मघवन् त्वया पार्ये दिवि सौत्ये दिवसे मावते मत्सदृशाय देष्णं दातव्यं यद्धनमस्ति तत्तुभ्यं त्वत्तः सुशक्तिरित् सुकर्मैव विंदत इति व्यवहितमप्यनुषज्यते अध्याहारस्यान्तिकत्वात् ॥ २१ ॥